از سالهاي دهه ۷۰، عارضه كمبود اكسيژن آب تالاب توسط جلبك وارداتي آزولا كه براي تثبيت ازت برنجزارها توسط يك كارشناس نادان از ژاپن وارد تالاب شد، كم كم چهره تالاب را دگرگون كرد.

ياد روزهايي كه آسمان از كشيم‌هاي مهاجر سياه مي‌شد. قوها تا نزديكي مردم مي‌آمدند. من با دستان كوچكم تكه هاي نان را بين آنها قسمت مي كردم. گردشگران روي آورده به انزلي، وجه تسميه "ساحل قو" را ميدانستند. مرغابي هاي مهاجر، اردكهاي سرسبز، چنگر، آنقوت و ... همه با يكديگر سازماني بانظم و ترتيب تشكيل مي‌دادند.

يادم مي‌آيد كه يك حواصيل كوچك دراثر طوفان آسيب ديده بود و به منزل ما پناه آورده بود. بالش شكسته بود. آن موقع، به داروي ضدعفوني "دوا گلي" مي‌گفتند. كمي از آن به بالش زدم و آنرا بستم. پس از مدتي به ما خو گرفت. براحتي از دستم غذا مي خورد و من از اينكه اشرف مخلوقات هستم لذت مي‌بردم...

فوك درياي خزر هميشه علاقمند به ورود به تالاب بود. حتي يكبار يكي از دوستانم را با گاز كوچكي از دندانهايش بدرقه كرد. اما حالا....

بقول سهراب "رويش هندسي سنگ و سيمان" است كه باز هم بر يكي از جاذبه‌هاي بسيار فوق‌العاده كشورمان سايه افكنده و آن را هر ثانيه به نابودي نزديك مي‌كند. 

من از زمان نوجواني از دانش زبان انگليسي تا حد متعادلي برخوردار بودم و هر از گاهي كه گردشگران خارجي به انزلي مي‌رسيدند، با آنان مشغول گفت و گو مي‌شدم. اغلب آنان از ابتدا سراغ تالاب را مي‌گرفتند. چراكه در بروشورهاي خارجي آنان، از اين تالاب بعنوان يكي از نادرترين تالابها و ذخيره‌هاي تنوع زيستي دنيا نام برده شده‌بود.

آيا هنوز هم اين متون در آن بروشورها چاپ خواهدشد؟؟  

وحالا ماهستیم و کشوری که در بحرانهای شدید زیست محیطی غوطه ور است و به لطف ریاست محترم جمهوری.. شورای عالی محیط زیست آن نیز حذف شده که اگر خود سازمان هم حذف شود شاید وضع محیط زیست کشور ما از این خراب تر نخواهد بود. بی آبی در کشور بیداد می کند و هنوز هستند افرادی که از خاکهای حریم رودخانه ها براحتی و بوسیله کامیونهای بزرگ برداشت می کنند.

هنوز در جریان ساخت اکثر جاده های کشور خاکهای برداشت شده از سطح پروفیل جاده به داخل دره و رودخانه ها ریخته می شود و هیچ گونه اعتراضی دريافت نمي كنند. البته با سفرهايي كه رياست محترم سازمان محيط زيست به استانهاي مختلف كشور مي روند گمان ان نيز نميرود كه فرصتي براي فكر كردن به اين موضوعات داشته باشند!! فرش قرمز هم حكايتي دارد!!

بهرحال آنچه كه مهم است اينست كه ما طرفداران محيط زيست بدليل برخوردار نبودن از دانش اقتصاد و ارزشيابي اقتصادي.. از محاسبه هزينه خطرات زيست محيطي عاجزيم. بطور مثال اگر در يك منطقه شيبدار جنگلي جنگلها را تخريب نماييم در ابتدا ديگر پوشش گياهي خاصي وجود ندارد تا مانند اسفنج عمل نموده و آب را در خود نگهدارد. درنتيجه آب بارندگي به آب جاري تبديل شده و به پايين دست منتقل مي شود. اين موضوع خطرات زيست محيطي زير را بدنبال دارد:

۱- فرسايش شديد خاك و از بين رفتن سرمايه ملي

۲- ايجاد سيل و لغزش زمين و خسارت جاني و مالي به روستاها و شهرها

۳- ايجاد گل و لاي زياد در دريچه سدها و نيار به هزينه زياد در راستاي لايروبي و باز نمودن دريچه ها

۳۰۰ سال طول مي كشد تا ۱ سانتيمتر مربع خاك حاصلخيز ايجاد شود.

سلام دوستان

به وبلاگ اختصاصی فرزاد ویسانلو خوش آمدید.

در این وبلاگ سعی بر این است تا خلاصه ای از اطلاعات مربوط به

توسعه پایدار و مدیریت پایدار منابع طبیعی به سمع و نظر خوانندگان برسد.  

امیدوارم در این راه از نظرات مفید و راهگشای خوانندگان برای هرچه

بربارترشدن مطالب بهره مند شوم. 

                                                                                                                         فرزاد ویسانلو